selenium

Bronnen van selenium

Selenium is een essentieel sporenelement voor vele diersoorten en voor de mens. Selenium is aanwezig in de bodem en wordt middels het eten van producten bereid uit granen opgenomen. Door uitputting van de bodem is in de afgelopen 50 jaar de opname van selenium uit graanproducten gedaald. De dagelijks aanbevolen hoeveelheid (ADH) voor  selenium bedraagt 55 mcg. Paranoten zijn de belangrijkste bron van selenium. Het eten van 3  paranoten per dag voorziet in de dagelijkse behoefte van selenium. Andere bronnen zijn vis, chiazaad en zonnebloempitten. Bij personen met lang durende ziekten in de darm kan een tekort ontstaan. De normale bloedwaarde voor selenium is 1.2 umol/L. Een overdosis selenium leidt tot selenose. Het gebruik van selenium in het kader van leefstijlinterventie is groot. Bij patiënten met hartfalen heeft een combinatie van selenium met Ubiquinol geleid tot een significante verlenging van de levensverwachting.

Selenium en kanker

Selenium is gebonden aan glutathionperoxidase, een enzym dat de reductie van peroxiden katalyseert en de cel beschermt tegen peroxidatie van lipiden. Selenium staat al vele jaren in de belangstelling ter preventie van kanker. De grootste doorbraak met het gebruik van selenium kwam uit het onderzoek van Clark. Personen, die  werden behandeld met 200 mcg selenium per dag hadden 63% vermindering van prostaatkanker, 58% vermindering van dikkedarmkanker  en 50% vermindering van sterfte door kanker  in vergelijking met de controle groep in een dubbelblind, gerandomiseerd en placebo-gecontroleerd onderzoek. Selenium is een anticarcinogeen en essentieel in onderzoek naar leefstijlinterventie.